Enn ein greinin komin á Pressuna
http://www.pressan.is/pressupennar/Lesa_Onnu_Classen/falli-berlinarmursins-fagnad-og-eg-med-
Endilega kommentið, langar að vita hvaða greinar ykkar finnst bestar/verstar?
Er eitthvað efni sem þið viljið að ég skrifi um?
Thursday, November 19, 2009
Monday, November 09, 2009
Berlinarferd
Alexandra vinkona mín var svo ljúf að bjóða mér í heimsókn til hennar í Berlín og ég gat ekki staðist tilboðið svo ég skellti mér til Berlínar á sunnudagskvöldi.
10 stunda rútuferð var frekar erfið þar sem ég náði ekki að sofa heldur las, horfði á myndir og hlustaði á tónlist á ipodnum mínum og hroturnar í kallinum fyrir aftan mig.
Um 6 leytið á mánudegi var ég svo komin til Berlínar. Alexandra sótti mig og við tókum leigubíl heim til hennar. Hún býr í Austur Berlín, rétt hjá Rosenthalerstrasse í rosa fínni 2 herbergja íbuð með gangi, eldhúsi og baðherbergi. Ég svaf út og skrapp svo með Alexöndru í vinnuna hennar og horfði á myndir og skrifaði. Við versluðum svo í matinn og kíktum um kvöldið til félaga hennar (Julian og Till) sem klipptu myndefni sem hún hefði tekið upp á Berlinale (þ.á.m viðtal við Blake Lively, konu Sean Penn og Keanu Reaves, hvorki meira né minna). Á meðan þau klipptu efnið, notaði ég tímann og spjallaði við Till um Munich, L.A. og Berlin. Rosa áhugavert að hlusta á sögur hans.
Búð sem selur Ampelmann (manninn á ljósunum, sem er einungis til í Austur Berlín)
Á þriðjudaginn svaf ég til 12, fékk mér svo hádegismat með Alexöndru og kærasta hennar Paul og fór svo í skoðunarferð, frá Rosenthalerstrasse, alexanderplatz, markað og svo þar sem Deutsche Staatsoper og Guggenheim er. Þvílík sjón. Fannst gaman að sjá öll "hof" in, fallegar búðir faldnar inn í hofunum sem og byggingarnar. Kom mér mjög á óvart. Hitti ALexöndru og við versluðum og hittum svo vinkonur Alexöndru þær Athiye og Nargas frá Íran/Indlandi á Von mir zu dir, rosa funky staður. Fórum heim og ég og Paul horfðum á All the Presidents Men.
Fróðleiksmoli: Athiye sagði mér að uppruni þess að heilsast í hendur væri að sýna að þú værir ekki með nein vopn og að skála væri að sýna að þú hefðir ekki eitrað fyrir hinum (glösin mætast að ofan svo stundum fer smá vökvi úr glasi til hins aðilans).
Miðvikudagur var skoðunarferðardagurinn mikli. Ég hitti Nargas (systur vinkonu Alexöndru) á u-bahnstöð og við skruppum svo á kebab staðinn Baghdad og fengum okkur að borða. Þegar við litum út um gluggann sáum við snjó. Nargas var þvílíkt hissa og ánægð því hún býr í San Diego í Bandaríkjunum og hafði aldrei séð snjó. Svo mikið krútt. Við létum ekki snjókomuna stoppa okkur heldur héldum leið okkar áfram. Áfangastaður East Side Gallery, þar sem leifar Berlínarmúrsins eru. Þar mátti sjá málverk sem voru máluð eftir fall múrsins en svo fyllt í á þessu ári í tilefni 20 ára afmæli falli múrsins. Ég og Nargas tókum fullt af myndum en svo varð myndavélin mín batteríslaus svo ég tók myndirnar á hennar vél. Ég náði þó einni af henni fyrir framan eitt málverkið.
Við vorum varla komnar hálfa leið þegar norsk fjölmiðlakona vildi taka mynd af okkur, okkur fannst þetta mjög fyndið og pósuðum, svo héldum við áfram og þegar við vorum komnar næstum alla leið komu gaurar frá kvikmyndaskóla og tóku myndband og viðtal við okkur. Til að toppa þetta, þá fórum við hjá Brandenburgtor einungis til að vera teknar aftur í viðtal, í þetta sinn af ZDF vegna U2 átti að flytja nokkur lög þar fyrir MTV hátíðina í tilefni afmæli falli múrsins. Eftir allt þetta fórum við svo á Jewish Holocaust Memorial, ótrúlega flott safn, sem skiptist í tímaröð, sögur, staðina, o.s.frv. Ótrúlegt að þetta hafi gerst. Fór heim og slappaði aðeins af þar til Alexandra var búin í vinnunni. Ætluðum svo á nokkra bari en áttum í erfiðleikum með að finna þá svo gengum og gengum um Berlin, enduðum á kjúklingastað (vá hvað hann var góður) og fundum loks fínann bar, sátum þar í smá stund og fórum svo heim
Fróðleiksmoli: Þú getur sagt leigubílsstjóra í Berlín "Kurzstrecke" og einungis borgar 4 evrur (það er þó einungis stutt ferð,t.d. á milli staða)
Graffiti "Fuck the police"
Á fimmtudeginum svaf ég út og hitti Alexöndru svo í hádegismat, labbaði svo upp götu þar sem margar verslanir má finna sem og graffiti (vá hvað ég fíla graffiti og götulist).Næsta stopp var Potsdamer Platz, þar sem er stór verslunarmiðstöð og nútímalegar byggingar. Þar var staður þar sem þú gast rennt þér á kút niður snjó. Fyndið. Einnig mátti sjá nokkra búta frá Berlínarmúrnum þar sem maður sat og seldi visa með öllum stimplunum sem þú þurftir til að fara á milli landamærana. Mér fannst þetta þvílíkt sniðug gjöf svo keypti svoleiðis fyrir mig og Lumi. Ótrúlegt að þegar við fæddumst þá var múrinn enn uppi.
Tók u-bahn og sá Memorial Church, kirkja sem er enn eins og í seinni heimsstyrjöldinni, þvílíkt falleg en þú getur séð rústirnar. Stökk aftur í u-bahn og sá 17.júní götuna og styttuna þar sem Love Parade er haldin ár hvert. Stökk svo aftur í ubahn og hitti Nargas á Alexanderplatz, þar kíktum við á tímabeltislistaverkið og sýningu á friðlegum mótmælum eftir fall múrsins. Kvaddi Nargas, Fór heim og slappaði af þar til við hittum félaga alexöndru (till og julian sem og eitt par). Við drukkum og fórum svo á tvo bari, ekkert spes, einn var með 90s þema, þ.á.m "baby one more time" (var mér hugsað til vælsdruslnanna minna) og svo "quit playing games with my heart" (backstreet boys)...við dönsuðum og hlógum sérstaklega því strákarnir höfðu engan áhuga á að vera þarna. Ég blandaði Long island iced tea, tequila, absinth og bjór svo þið getið ímyndað ykkur hvernig ég var daginn eftir=magakveisa dauðans. Eftir að hafa tekið verkjalyf, þá fór ég á Alexanderplatz og keypti bók og sótti hluti fyrir Alexöndru. Fór svo heim, pakkaði og svo á lestarstöðina. 10 stundir til baka, var fegin að geta sofnað um 2 leytið, sérstaklega því magakveisan kom aftur. Kom þó heil heim á laugardagsmorgun.
Svona endar Berlínarsagan mín, frábær ferð þar sem ég sá heilan helling og kynntist fullt af skemmtilegu fólki. Verð að segja að Berlín kom mér mjög á óvart, hefði alls ekkert á móti að búa í þeirri borg. Hver veit nema ég búi þar seinna meir. En eins og ég sagði Nargas "We´ll always have Berlin"
10 stunda rútuferð var frekar erfið þar sem ég náði ekki að sofa heldur las, horfði á myndir og hlustaði á tónlist á ipodnum mínum og hroturnar í kallinum fyrir aftan mig.
Um 6 leytið á mánudegi var ég svo komin til Berlínar. Alexandra sótti mig og við tókum leigubíl heim til hennar. Hún býr í Austur Berlín, rétt hjá Rosenthalerstrasse í rosa fínni 2 herbergja íbuð með gangi, eldhúsi og baðherbergi. Ég svaf út og skrapp svo með Alexöndru í vinnuna hennar og horfði á myndir og skrifaði. Við versluðum svo í matinn og kíktum um kvöldið til félaga hennar (Julian og Till) sem klipptu myndefni sem hún hefði tekið upp á Berlinale (þ.á.m viðtal við Blake Lively, konu Sean Penn og Keanu Reaves, hvorki meira né minna). Á meðan þau klipptu efnið, notaði ég tímann og spjallaði við Till um Munich, L.A. og Berlin. Rosa áhugavert að hlusta á sögur hans.
Búð sem selur Ampelmann (manninn á ljósunum, sem er einungis til í Austur Berlín)
Á þriðjudaginn svaf ég til 12, fékk mér svo hádegismat með Alexöndru og kærasta hennar Paul og fór svo í skoðunarferð, frá Rosenthalerstrasse, alexanderplatz, markað og svo þar sem Deutsche Staatsoper og Guggenheim er. Þvílík sjón. Fannst gaman að sjá öll "hof" in, fallegar búðir faldnar inn í hofunum sem og byggingarnar. Kom mér mjög á óvart. Hitti ALexöndru og við versluðum og hittum svo vinkonur Alexöndru þær Athiye og Nargas frá Íran/Indlandi á Von mir zu dir, rosa funky staður. Fórum heim og ég og Paul horfðum á All the Presidents Men.
Fróðleiksmoli: Athiye sagði mér að uppruni þess að heilsast í hendur væri að sýna að þú værir ekki með nein vopn og að skála væri að sýna að þú hefðir ekki eitrað fyrir hinum (glösin mætast að ofan svo stundum fer smá vökvi úr glasi til hins aðilans).
Miðvikudagur var skoðunarferðardagurinn mikli. Ég hitti Nargas (systur vinkonu Alexöndru) á u-bahnstöð og við skruppum svo á kebab staðinn Baghdad og fengum okkur að borða. Þegar við litum út um gluggann sáum við snjó. Nargas var þvílíkt hissa og ánægð því hún býr í San Diego í Bandaríkjunum og hafði aldrei séð snjó. Svo mikið krútt. Við létum ekki snjókomuna stoppa okkur heldur héldum leið okkar áfram. Áfangastaður East Side Gallery, þar sem leifar Berlínarmúrsins eru. Þar mátti sjá málverk sem voru máluð eftir fall múrsins en svo fyllt í á þessu ári í tilefni 20 ára afmæli falli múrsins. Ég og Nargas tókum fullt af myndum en svo varð myndavélin mín batteríslaus svo ég tók myndirnar á hennar vél. Ég náði þó einni af henni fyrir framan eitt málverkið.
Við vorum varla komnar hálfa leið þegar norsk fjölmiðlakona vildi taka mynd af okkur, okkur fannst þetta mjög fyndið og pósuðum, svo héldum við áfram og þegar við vorum komnar næstum alla leið komu gaurar frá kvikmyndaskóla og tóku myndband og viðtal við okkur. Til að toppa þetta, þá fórum við hjá Brandenburgtor einungis til að vera teknar aftur í viðtal, í þetta sinn af ZDF vegna U2 átti að flytja nokkur lög þar fyrir MTV hátíðina í tilefni afmæli falli múrsins. Eftir allt þetta fórum við svo á Jewish Holocaust Memorial, ótrúlega flott safn, sem skiptist í tímaröð, sögur, staðina, o.s.frv. Ótrúlegt að þetta hafi gerst. Fór heim og slappaði aðeins af þar til Alexandra var búin í vinnunni. Ætluðum svo á nokkra bari en áttum í erfiðleikum með að finna þá svo gengum og gengum um Berlin, enduðum á kjúklingastað (vá hvað hann var góður) og fundum loks fínann bar, sátum þar í smá stund og fórum svo heim
Fróðleiksmoli: Þú getur sagt leigubílsstjóra í Berlín "Kurzstrecke" og einungis borgar 4 evrur (það er þó einungis stutt ferð,t.d. á milli staða)
Graffiti "Fuck the police"
Á fimmtudeginum svaf ég út og hitti Alexöndru svo í hádegismat, labbaði svo upp götu þar sem margar verslanir má finna sem og graffiti (vá hvað ég fíla graffiti og götulist).Næsta stopp var Potsdamer Platz, þar sem er stór verslunarmiðstöð og nútímalegar byggingar. Þar var staður þar sem þú gast rennt þér á kút niður snjó. Fyndið. Einnig mátti sjá nokkra búta frá Berlínarmúrnum þar sem maður sat og seldi visa með öllum stimplunum sem þú þurftir til að fara á milli landamærana. Mér fannst þetta þvílíkt sniðug gjöf svo keypti svoleiðis fyrir mig og Lumi. Ótrúlegt að þegar við fæddumst þá var múrinn enn uppi.
Tók u-bahn og sá Memorial Church, kirkja sem er enn eins og í seinni heimsstyrjöldinni, þvílíkt falleg en þú getur séð rústirnar. Stökk aftur í u-bahn og sá 17.júní götuna og styttuna þar sem Love Parade er haldin ár hvert. Stökk svo aftur í ubahn og hitti Nargas á Alexanderplatz, þar kíktum við á tímabeltislistaverkið og sýningu á friðlegum mótmælum eftir fall múrsins. Kvaddi Nargas, Fór heim og slappaði af þar til við hittum félaga alexöndru (till og julian sem og eitt par). Við drukkum og fórum svo á tvo bari, ekkert spes, einn var með 90s þema, þ.á.m "baby one more time" (var mér hugsað til vælsdruslnanna minna) og svo "quit playing games with my heart" (backstreet boys)...við dönsuðum og hlógum sérstaklega því strákarnir höfðu engan áhuga á að vera þarna. Ég blandaði Long island iced tea, tequila, absinth og bjór svo þið getið ímyndað ykkur hvernig ég var daginn eftir=magakveisa dauðans. Eftir að hafa tekið verkjalyf, þá fór ég á Alexanderplatz og keypti bók og sótti hluti fyrir Alexöndru. Fór svo heim, pakkaði og svo á lestarstöðina. 10 stundir til baka, var fegin að geta sofnað um 2 leytið, sérstaklega því magakveisan kom aftur. Kom þó heil heim á laugardagsmorgun.
Svona endar Berlínarsagan mín, frábær ferð þar sem ég sá heilan helling og kynntist fullt af skemmtilegu fólki. Verð að segja að Berlín kom mér mjög á óvart, hefði alls ekkert á móti að búa í þeirri borg. Hver veit nema ég búi þar seinna meir. En eins og ég sagði Nargas "We´ll always have Berlin"
Kommentið
Fyrst ég er ekki búin að fá lítið sem ekkert af kommentum á síðustu færslur, þá er komið af ykkur að svara.
Kommentið ef þið lesið bloggið,
-lesið þið það á facebook eða http://annaclaessen.blogspot.com
-það væri líka gaman að vita hve oft, hvað ykkur finnst gott/slæmt,
Sama má segja um pressugreinarnar mínar, ef þið hafið efni sem þið viljið að ég skrifi um, eða viljið kommenta á þær, ekki hika við að kommenta. Alltaf áhugavert að heyra hvað fólki finnst.
Ég var að spá í að hafa bloggið á ensku frá Janúar 2010, nýtt ár, nýtt blogg
hvað finnst ykkur um það?
Kommentið ef þið lesið bloggið,
-lesið þið það á facebook eða http://annaclaessen.blogspot.com
-það væri líka gaman að vita hve oft, hvað ykkur finnst gott/slæmt,
Sama má segja um pressugreinarnar mínar, ef þið hafið efni sem þið viljið að ég skrifi um, eða viljið kommenta á þær, ekki hika við að kommenta. Alltaf áhugavert að heyra hvað fólki finnst.
Ég var að spá í að hafa bloggið á ensku frá Janúar 2010, nýtt ár, nýtt blogg
hvað finnst ykkur um það?
Saturday, November 07, 2009
Atvinnulaus
Þeir sem þekkja mig eru vanir að sjá mig í tveim vinnum og svo að sinna einhverju áhugamáli. Ég finn mér venjulega alltaf eitthvað að gera. Þessa dagana er ég atvinnulaus, tek íslendinginn á þetta og fæ pening frá ríkinu. Ekki því ég kýs það, ég hef sótt um eins og brjálæðingur en ástandið á vinnumarkaðinum er slæmt, 319.320 manns eru atvinnulausir í Austurríki, eða jafnmargir og íbúar Íslands. Ekkert fullt starf, en ég kenni þó ennþá jazzballet hjá Casomai og skrifa greinar fyrir Pressuna.
Það eru þó ýmsir kostir, t.d. fæ ég meiri tíma með Lumi (hann vinnur næturvinnu) og get dundað mér við dans, söng og skrif. Einnig slappað af, hef horft mikið á sjónvarpsþætti og kvikmyndir. Fannst það skrýtið fyrstu vikuna en er núna búin að venjast þessu og tek ráði systur minnar, reyni að fara út hvern dag, þótt það sé ekki nema bara í göngutúr og nota tímann að hanga með lumi, vinum og gera það sem ég vil. Alls ekki slæmt ;)
Notaði tímann og hitti Agnieszku og Ligiu á Charlie Ps, írskum bar og svo Manuelu og Andreeu á Crossfields, áströlskum bar í smá spjall. Gott að geta komist út og heyra þeirra sögur.
Halloween
Mamma keypti indverkan kjól á mig í fyrra og ég fann aldrei tækifæri til að klæðast honum fyrr en á hrekkjarvökunni. Gerði mig til og fór svo í kveðjupartý til Katie (stelpu sem ég hef skrifast við því hún er eigandi Ether online magazine). Ég var sú eina sem var klædd í búning, talandi um að vera öðruvísi. Ég fór á nokkra staði með Katie of fylgiliði en fékk svo nóg og fór heim. Engin stemmning.
Er annars bara búin að taka atvinnuleysinu í afslappelsi og sjónvarpsglápi, lít á það sem frí í Vín.
Það eru þó ýmsir kostir, t.d. fæ ég meiri tíma með Lumi (hann vinnur næturvinnu) og get dundað mér við dans, söng og skrif. Einnig slappað af, hef horft mikið á sjónvarpsþætti og kvikmyndir. Fannst það skrýtið fyrstu vikuna en er núna búin að venjast þessu og tek ráði systur minnar, reyni að fara út hvern dag, þótt það sé ekki nema bara í göngutúr og nota tímann að hanga með lumi, vinum og gera það sem ég vil. Alls ekki slæmt ;)
Notaði tímann og hitti Agnieszku og Ligiu á Charlie Ps, írskum bar og svo Manuelu og Andreeu á Crossfields, áströlskum bar í smá spjall. Gott að geta komist út og heyra þeirra sögur.
Halloween
Mamma keypti indverkan kjól á mig í fyrra og ég fann aldrei tækifæri til að klæðast honum fyrr en á hrekkjarvökunni. Gerði mig til og fór svo í kveðjupartý til Katie (stelpu sem ég hef skrifast við því hún er eigandi Ether online magazine). Ég var sú eina sem var klædd í búning, talandi um að vera öðruvísi. Ég fór á nokkra staði með Katie of fylgiliði en fékk svo nóg og fór heim. Engin stemmning.
Er annars bara búin að taka atvinnuleysinu í afslappelsi og sjónvarpsglápi, lít á það sem frí í Vín.
Wednesday, October 28, 2009
Auf Wiedersehen, Raiffeisen
Ég vann hjá Raiffeisen International í 6 mánuði, en vegna kreppunnar var ekki til peningur fyrir "externals" eins og mig og því var samningurinn ekki endurnýjaður. Yfirmennirnir mínir voru mjög ósáttir þegar þeir heyrðu þetta og vildu halda mér, komu mér meira að segja í viðtal hjá annarri deild , en ég neitaði því starfi, vegna þess að þetta var bara önnur 6 mánaða vinna, mikil vinna og erfitt fólk. Fannst það ekki þess vert. Vildi frekar vera atvinnulaus og leita að einhverju sem hentar mér betur. Er enn að leita....
Svona er að vinna hjá vinnumiðlunum (sem externals), samningarnir stuttir og þú færð ekki afslætti eða aðra kosti sem þú færð þegar þú vinnur hjá fyrirtækinu sjálfu. Aftur á móti færðu meira frelsi og auðveldara að segja þig úr starfi. Þetta er gott fyrir fólk sem veit ekki hvað það vill (eins og mig) en ég hef núna unnið í ár (á tveim stöðum) og maður fær ógeð á að leita að nýrri vinnu á 6 mánaða fresti.
En svona er staðan í dag í Austurríki. Flest fyrirtæki ráða í gegnum vinnumiðlanir einmitt til þess að vera ekki bundin.
Ok nóg um dapurslega atvinnuumhverfið, þó verð ég að segja að eftir að allir vissu að samningnum mínum væri ekki framlengt , kom fólk með samhryggistóninn og "are you ok?" og "head tilt" eins og í þessu myndbroti úr Friends:
http://www.youtube.com/watch?v=F4595J4Mu7o&feature=related
Áður en ég fór tók ég þó þátt í staffa eventinu, þar sem við vorum sett í ákveðin lið og svo kepptum við í ýmsum þrautum (boccha, spýtuhlaup, giska á kaloriur, lyfta upp kubbum í sameiningu, semja ljóð, þekkirðu vörumerkin, o.s.frv). Við vorum rosa heppin með veður, sól og blíða í Präter Hauptallee (sem er ekkert smá stórt og fallegt svæði). Eftir þrautirnar var okkur svo boðið upp á mexíkóskan mat, drykki og lokum dansleikur. Svo var sagt hver vann þrautirnar: MOLDOVA, ég trúði þessu ekki, mitt lið vann og við fengum kampavín að launum. Snilldarkvöld :)
Kveðjupartýið
Ég starfaði fyrir tvo yfirmenn og tvær deildir í IT deild, flestir karlmenn, svo mér fannst kveðjupartýið mitt frekar skondið enda fullur salur af körlum og svo ég. Ég hló með sjálfri mér og hugsaði að ég væri stödd í verstu martröð Lumi.
Skrifstofukonurnar komu svo inn og gáfu mér 170 evra virði í spa, blóm og smá pening fyrir taxi og svo fékk ég 80 evra gjafabréf á hvaða tónleika sem ég vil, þvílíkt sætt af þeim. Yfirmennirnir komu einnig til mín, héldu ræðu og þökkuðu mér fyrir starf mitt. Svo hlustuðum við á góða tónlist, drukkum bjór og töluðum saman. Eftir að flestir voru farnir fór ég með IT strákunum mínum (Tom, Alex og kærustu hans Andreu, Andreas) og einnig Peter, Oliver og Tsz á bar nærri Raiffeisen sem heitir Kah kah (uppáhalds staður strákanna). Ég á eftir að sakna strákanna (einn er alveg eins og Sheldon í The Big Bang Theory, svo þið getið ímyndað ykkur fjörið sem fylgdi honum), Tinu og Söndru mest af öllum, frábærir einstaklingar þar á ferð.
Ég átti góðan tíma, kynntist mikið af fólki og lærði mikið af þessari reynslu. Ég var í raun komin með ógeð af skrifstofustarfi svo kannski var þetta fyrir bestu, að ýta mér út í djúpu laugina svo ég myndi finna annað starf sem hentaði mér betur.
Auf Wiedersehen, Raiffeisen
Sunday, October 25, 2009
Ný pressugrein
Var að skrifa grein um Austurríkisbúa og Tónflóð (The Sound of Music), eða um þá skemmtilegu staðreynd að flestir Austurríkisbúar hafa ekki séð þá mynd.
Endilega lesið greinina:
http://www.pressan.is/pressupennar/Lesa_Onnu_Classen/austurrikisbuar-og-songvaseidur
Og kommentið fyrir neðan
Ps. Þegar ég skrifaði þessa grein komst ég að því að íslenskan mín er orðin það slæm að faðir minn (sem les yfir greinarnar mínar) var sjokkeraður.
Því bið ég ykkur að gera eftirfarandi:
1) downloadid skype: www.skype.com (kostar ekkert)
2) addid friendsfan (nafnið mitt á skype)
3) hringja í mig eða aðra sem þið viljið tala við
Saturday, October 17, 2009
Heimasíðan mín
Er búin að vera á fullu að bæta heimasíðuna mína
Setti inn fullt af videoum, starfsferilskrár og upptökur.
Endilega kíkið á síðuna og kommentið.
Heimasíðan mín:
http://sites.google.com/site/annaclaessen/home
Setti inn fullt af videoum, starfsferilskrár og upptökur.
Endilega kíkið á síðuna og kommentið.
Heimasíðan mín:
http://sites.google.com/site/annaclaessen/home
Saturday, October 03, 2009
Danmerkurferð
Ásdís systir mín og unnustinn hennar Ragnald eignuðust tvær fallegar stelpur þann 070809. Stelpurnar höfðu hins vegar ekki fengið nöfn, svo þær voru kallaðar A og B eða 1 og 2. Þær gátu þó ekki endalaust haldið þeim einkennum svo Ásdís og Ragnald ákváðu að halda smá nafnaveislu og bjóða fjölskyldunni í heimsókn. Ég, mamma, amma og pabbi ferðuðumst því til Kaupmannahafnar.
Ég kom á þriðjudaginn 21.september og var til 1.október. Ég mætti galvösk á hverjum degi og naut félagsskapar Ásdísar og stelpnanna. Var rosa dugleg að passa skvísurnar. Ég gisti svo fyrir ofan íbúðina hennar Rögnu vinkonu minnar í herbergi með tveimur rúmum með félagsmiðstöð (eða svoleiðis) við hliðina á. Fór í mömmuklúbbapartý hjá Rögnu, þar sem við spiluðum party og co og drukkum en svo um kvöldið fór ég upp í herbergið mitt en gat ekki sofnað fyrr en 5 því þau spiluðu rokk tónlist í félagsmiðstöðinni. The Immigrant song kl. 4 um nóttina er ekki beint vögguvísa.
Á laugardeginum var nafnaveislan alræmda, hún var haldin í veislusal hjá afa ragnalds. Þar mættust fjölskyldur Ragnalds og Ásdísar í kaffi og kökur. Stelpurnar fengu loksins nöfnin Viktoria og Helene Kruse. Ragnald og pabbi (fyrir hönd Viktoríu) héldu svo fallegar ræður í tilefni dagsins og að lokum voru teknar upp gjafir með hjálp Sif og Jóns. Sif söng líka skemmtilega útgáfu af Mamma mia ("mama mia..hello hello kitty...my my how can i resist you)...svo sætt. Skemmtileg stund með fjölskyldunni.
Ragnald bauð mér, pabba, mömmu og ömmu í sunnudagsmat með þeim Ásdísi, þar sem hann eldaði týpískan jólamat, svínakjöt með góðri brúnni sósu ásamt rauðkáli og kartöflum. Ekkert smá góður matur. Vantaði bara tartaletturnar ;)
Við stelpurnar fórum einnig í verslunarferð, ég verslaði fullt af fötum í H&M, enda komin tími til, alltof langt síðan ég verslaði föt. Ég var einnig svaka dugleg að hjóla og labba frá Rögnu til Ásdísar, ekkert smá stolt af sjálfri mér.
Það var æðislegt að hanga með Rögnu, Ásdísi og skvísunum Helene og Viktoriu. Við Ragna grínuðumst með að þetta væri í fyrsta sinn sem við værum í mömmuleik. Ég sá miklar breytingar hjá stelpunum bara á þessum nokkru dögum, farnar að sparka meira og gera meira með höndunum sem og tungunum þeirra (alltaf að ulla). Þær voru góðar, öskruðu bara ef þær voru svangar eða með magaverk. Ásdís er ekkert smá góð mamma og ég er svoooo stolt af henni.
Frábær ferð!!!!!
Friday, October 02, 2009
Helgarferð til Traunsee
Við vinkonurnar vorum búin að plana helgarferð til Bucharest í Rúmeníu og ætluðum að gista hjá Ligiu/Andreeu/Patriciu..... 2 vikum fyrir ferðina fór flugfélagið okkar Skyeurope á hausinn = bæ bæ Bucharest.
Ligia stakk því upp á Traunsee, sem er fallegur bær í efri Austurríki. Ligia, Andreea, Alexandra, Aga, Patricia og ég hittumst því á laugardagsmorgunn hjá bensínstöð hjá Schwedenplatz og fórum svo á tveimur bílum til Traunsee með einu tveimur stoppum. Við gistum á hosteli sem hét "The Tree House", rosa kósý sveitahotel, með þrem kojum sem við sex stelpurnar gátum sofið í.
Svo keyrðum við til Traunsee þar sem við löbbuðum um og fengum okkur að borða. Þessi bær var svaka litríkur með litlum götum og svo nokkrum búðum og veitingastöðum. Svo var það þessi fallegi sjór. Við spjölluðum um lífið og tilveruna og slöppuðum af. Um kvöldið fórum við aftur í tréhúsið og höfðum partý með kampavíni sem ég hafði unnið í vinnu event daginn áður, svaka stuð!!!!
Daginn eftir fórum við í batsferð um Traunsee og fórum svo til baka til Vínar. Ég gaf Patriciu áritaða mynd af Hugh Laurie (uppáhaldinu hennar), þar sem hún hefur gengið í gegnum ótrulega mikið síðan ég kynntist henni og það minnsta sem ég gat gert var að kæta hana svona.
Mæli eindregið með ferð til Traunsee, ótrúlega fallegur staður, eins og þið getið séð á myndunum.
Monday, September 14, 2009
Subscribe to:
Posts (Atom)
